Terwijl de minister voor Ontwikkelingshulp fors moet gaan bezuinigen, kan haar collega van Klimaat en Groene Groei bijdragen aan het milieu en de allerarmsten door CO2-reductie te stimuleren, stelt Linda Lap.

De zomervakantie is begonnen en veel Nederlanders stappen in het vliegtuig. Voor het klimaat is dat niet goed, dat weten we allemaal. De schade kunnen we enigszins beperken door onze CO2 te compenseren. Voor een paar tientjes extra worden bomen geplant of schonere kooktoestellen uitgedeeld aan mensen in ontwikkelingslanden.

Wat we waarschijnlijk niet weten: bedrijven compenseren steeds vaker hun CO2-uitstoot. Grote multinationals als Microsoft en Google spenderen miljoenen aan CO2-compensatie. En de verwachting is dat dit fors gaat toenemen. Vanaf dit jaar moeten grote ondernemingen in de EU namelijk verplicht rapporteren over hun impact op mens en milieu. Zo moeten bedrijven bijvoorbeeld laten weten hoeveel CO2 ze uitstoten, reduceren en compenseren. Als ze niet genoeg doen, kunnen ze hier door ons op worden aangesproken. Dat zal hen motiveren om meer te doen. Kortom, de vrijwillige CO2-markt groeit. Op dit moment gaat er wereldwijd 2 miljard dollar in om en de markt staat nog in de kinderschoenen. Dit geld komt ten goede aan duurzame projecten in ontwikkelingslanden.

En dat is meer dan welkom in een tijd waarin er veel minder geld gaat naar de allerarmsten. In Nederland moet de nieuwe minister voor Ontwikkelingssamenwerking flink bezuinigen. Er is ook kritiek. Journalisten die in Afrika of Azië kijken naar compensatieprojecten komen soms terug met teleurstellende verhalen. Sommige projecten leveren minder CO2-reductie dan gedacht. Bomen zijn vergaan bij een bosbrand of er worden minder kooktoestellen gebruikt dan uitgedeeld. Uit onderzoek blijkt gelukkig ook dat er betrouwbare projecten zijn. De Berkeley-universiteit in de VS publiceerde onlangs een lijst met succesvolle Afrikaanse ‘schoner-koken-projecten’.

Waar mensen overschakelen van houtvuurtjes op schonere kooktoestellen, komen minder longziektes voor. Vrouwen hoeven minder brandhout te verzamelen, koken sneller en hebben meer tijd voor hun gezin of om te werken. Vanzelfsprekend wordt met deze kooktoestellen heel wat minder CO2 uitgestoten. Een ander kritiekpunt op CO2-compensatie is dat mensen en bedrijven het als excuus gebruiken om te blijven uitstoten. De praktijk laat echter iets anders zien. Vakantiegangers die hun vlucht compenseren, proberen ook elders duurzamer te leven. En voor veel bedrijven geldt: juist ondernemers die hun CO2-uitstoot compenseren, zijn volop bezig met verduurzamen.

Willen we klimaatverandering stoppen? Dan moeten we alles op alles zetten. Op reduceren én op compenseren. Terwijl de nieuwe coalitie fors bezuinigt op ontwikkelingssamenwerking, kan de nieuwe minister van Klimaat en Groene Groei meer bedrijven stimuleren hun onvermijdbare CO2-uitstoot te compenseren. Hiermee kan ze bijdragen aan het halen van de klimaatdoelen én geeft ze een nieuwe impuls aan duurzame ontwikkelingssamenwerking.

Zelf in actie komen? Bereken dan de CO2-uitstoot van uw vakantie en kies een goed compensatieproject.

Auteur:
Linda Lap werkt in de vrijwillige CO2-markt. Zij heeft ervaring met duurzame compensatieprojecten in ontwikkelingslanden die zich richten op schonere kookoplossingen en het planten van bomen.

Verschijningsdatum:
Dit artikel is verschenen in het Algemeen Dagblad, 3 augustus 2024