koken-op-cookstove-7

carbon markten in beweging

Carbon markten zijn aanzienlijk geëvolueerd als gevolg van veranderingen in het internationale klimaatbeleid, de economische omstandigheden en de groeiende erkenning van de noodzaak om de klimaatverandering aan te pakken. Van het Kyoto protocol en de Overeenkomst van Parijs tot nu. In een serie van vier nieuwe artikelen zal FairClimateFund hieraan meer aandacht besteden.

Blog 1: Van Kyoto tot Parijs en verder

In blog 1 geven we een globaal overzicht van de belangrijkste ontwikkelingen. Een samenvatting van de belangrijkste gebeurtenissen lees je hier:

1997 het Kyotoprotocol
Met dit verdrag konden ontwikkelde landen (zogenaamde Annex I-landen) hun emissiereductiedoelstellingen halen door te investeren in emissiereductieactiviteiten in eigen land, in andere Annex I-landen of via het Clean Development Mechanism (CDM). Het CDM maakte het mogelijk dat projecten die de uitstoot in niet-Annex I ofwel ontwikkelingslanden verminderden, Certified Emission Reductions (CER’s) konden genereren.

2015 Overeenkomst van Parijs
Belangrijke veranderingen in het internationale klimaatbeleid ten opzichte van het Kyotoprotocol:

  • De reikwijdte van de carbon markten uit tot niet alleen Annex I-landen, maar tot alle landen.
  • Nationally Determined Contributions (NDCs) werden geïntroduceerd.
  • In artikel 6 van de Overeenkomst van Parijs werd het idee van ‘coöperatieve benaderingen’ geïntroduceerd, waartoe ook internationale carbon markten behoren.

2021 COP26
Tijdens de COP26 in 2021 werd de Glasgow-overeenkomst bereikt. Het stelde regels en richtlijnen vast voor de internationale carbon markten, waarbij kwesties als registratie, rapportages, de transitie van het CDM onder het Kyotoprotocol, dubbeltelling, milieu-integriteit en bestuur werden aangepakt.

Lees hier het blog

carbon-markten-in-beweging

Blog 2: Klimaatneutraal of niet

In blog 2 lees je over hoe de claim “klimaatneutraal” en hoe deze nu ter discussie staat. Een samenvatting van de belangrijkste ontwikkelingen rondom de term lees je hier:

  • In de Overeenkomst van Parijs is het begrip ‘klimaatneutraal’ vervangen voor ‘netto-nul’, wat in 2050 moet worden bereikt. In 2030 moet er een halvering van CO2 uitstoot zijn.
  • Nieuwe regels, zoals 'corresponding adjustments' van COP26 zijn opgesteld om dubbeltelling te voorkomen. Wanneer een emissieproject nog niet is uitgevoerd kan een bedrijf niet langer claimen klimaatneutraal te zijn, alleen te hebben bijgedragen aan emissiereductie.
  • Er wordt gewerkt aan een nieuwe standaard voor claims via et Voluntary Carbon Market Integrity Initiative (VCMI).
  • Veel duurzame claims kunnen bedrijven in de praktijk onvoldoende onderbouwen. Vaak kijken bedrijven vaak alleen naar hun directe uitstoot (scope 1) en niet ook naar de indirecte uitstoot (scope 2 en 3).
  • Tenslotte is er een groeiende twijfel aan de betrouwbaarheid van de meting van de emissiereducties in compensatieprojecten. Dit kan gaan om de zogenaamde ‘additionaliteit’ van het project waarmee wordt bedoeld dat het project zonder de financiering van verkochte carbon credits niet zou plaatsvinden. Maar het kan ook gaan om de kwantificering van emissiereducties door de gekozen standaard en methodologie én in de toepassing van de methodologie.

Lees hier het blog

carbon-markten-in-beweging-2

Blog 3: Kritiek op compensatieprojecten

In blog 3 lees je over de kwaliteit van klimaatmitigatieprojecten. Een samenvatting van het blog lees je hier:

  • Op de vrijwillige koolstofmarkt worden certificaten verhandeld voor emissiereducties uit diverse projecten, waaronder bosbescherming en schonere kookmethoden. Naast verschillende type projecten, zijn er ook verschillende standaarden die regels en richtlijnen opstellen voor de certificering van CO2-reductie in deze projecten. De grootste standaard in omzet is Verra met Gold Standard op de tweede plaats.
  • Klimaatmitigatieprojecten hebben tot doel om klimaatverandering tegen te gaan. Daarnaast dienen de projecten bij te dragen aan duurzame ontwikkeling. De kritiek die in 2023 oplaaide gaat vooral over de kwantificering van de emissiereducties. Andere problemen die spelen bij klimaatmitigatieprojecten zijn de additionaliteit (voor alle projecttypes) en permanentie. De kwaliteit van een project in termen van duurzame ontwikkeling is een heel andere dimensie, en duidelijk niet proportioneel aan de kwaliteit van een project in termen van emissiereducties.
  • Naar aanleiding van de overgang van het Kyoto Protocol naar de Overeenkomst van Parijs worden de regels voor gereguleerde carbon markten opnieuw gedefinieerd. Daar hoort ook bij dat nieuwe regels worden opgesteld voor de kwaliteit van projecten. Op de vrijwillige markt gelden eigen regels maar de nieuwe regels voor emissiereducties die onder Artikel 6.4 kunnen worden verhandeld gelden als nuttige referentie. Er zijn sinds 2020 diverse initiatieven genomen om de kwaliteit van bestaande projecten te evalueren en die van nieuwe projecten te borgen.

Lees hier het blog

carbon-marketen-in-beweging-3